سياهپوستى هم كه جزء ايشان نبود ، مشغول به كار است .
پرسيد : اين كيست كه با شماست ؟
گفتند : به ما كمك مىكند ، ما هم در آخر چيزى به او مىدهيم .
پرسيد : آيا اجرت و كار مزد او را معين كردهايد ؟
گفتند : نه . هر چه كه بدهيم او راضى مىشود .
امام ( ع ) با شلاق ، در حالتى غضب آلود به طرف آنان حركت كرد و آنها را مىزد .
گفتم : فدايت شوم ! چرا خود را ناراحت مىكنيد ؟
فرمود : من چند بار اينان را از اين كار نهى كردهام و گفتهام كه كسى را به كار نگيريد مگر آن كه قبلًا اجرت او را تعيين كرده باشيد .
بدان كه : هر گاه كسى را بدون تعيين اجرت به كار بگيرى در پايان كار اگر سه برابر مزدش هم به او بدهى ، باز مىپندارد كم دادهاى ، ولى اگر قبلًا طى كنى ، و بعد ، همان اجرتش را بدهى ، تو را بر اين وفاى به عهد خواهد ستود ، و اگر يك دانه هم اضافه بدهى ، آن را مىشناسد و مىداند كه زيادتر به او دادهاى . « 1 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 106 .