تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى) — صفحة 218

آنكه خداوند بهشت را بر او واجب و جسدش را بر آتش ، حرام مىگرداند . 2 - امير مؤمنان ( ع ) : به زودى يكى از فرزندان من در سرزمين خراسان به ستم به وسيلهء سمّ كشته مىشود كه نامش نام من و نام پدرش نام فرزند عمران « موسى » است . هر كس او را در غربتش زيارت كند خداوند گناهان گذشته و آيندهء او را مىآمرزد هر چند به مقدار عدد ستارگان و قطرات باران و برگهاى درختان باشد . « 1 » 3 - امام صادق ( ع ) : نوه من در سرزمين خراسان در شهرى كه « طوس » گفته مىشود كشته خواهد شد . كسى كه او را زيارت كند در حالى كه عارف به حقش باشد ، در روز رستاخيز دست او را مىگيرم و وارد بهشت مىكنم هر چند مرتكب گناه كبيره شده باشد . ( راوى مىگويد : ) عرض كردم : جانم به فدايت ! منظور از شناخت حقّ او چيست ؟ فرمود : بداند كه او مفترض الطّاعه ، غريب و شهيد است . كسى كه او را با چنين شناختى زيارت كند خداوند به وى پاداش هفتاد شهيدى را عطا مىكند كه در محضر رسول خدا به شهادت رسيده‌اند . « 2 » 4 - امام كاظم ( ع ) : فرزندم على به ستم به وسيله سمّ كشته مىشود و در طوس در كنار هارون دفن مىگردد . كسى كه او را زيارت كند همچون كسى است كه رسول خدا ( ص ) را زيارت كرده باشد . « 3 » 5 - امام رضا ( ع ) : در خراسان بقعه‌اى است ؛ زمانى فرا مىرسد كه محل آمد و شد ملائكه خواهد بود ؛ بگونه‌اى كه پيوسته - تا نفح صور - گروهى از آسمان فرود مىآيند و گروهى صعود مىكنند . گفته شد : يا بن رسول اللّه ! اين ، كدام بقعه است ؟ فرمود : بقعه‌اى است در سرزمين طوس ؛ سوگند به خدا آن باغى از باغهاى بهشت است . كسى كه مرا در آن بقعه زيارت كند مانند كسى است كه پيامبر ( ص ) را زيارت كرده باشد و خداوند پاداش هزار حج مبرور و هزار عمره