« فى بُيُوتٍ اذِنَ اللَّهُ انْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فيهَا اسْمُهُ » « 1 » در خانه‌هايى كه خداوند اذن فرموده آن را بزرگ شمرند و قدر آن بلند دارند ؛ خانه‌هايى كه نام خدا در آنها برده مىشود .

آن گونه كه از روايات استفاده مىشود ، بعد از زيارت سيدالشّهدا ( ع ) بيشترين سفارش و تأكيد نسبت به زيارت امام رضا ( ع ) شده است . علّت آن شايد دورى مرقد مطهّر آن حضرت از خاستگاه اسلام و موطن پيامبر و ائمه ( ع ) يعنى مكّه و مدينه باشد . دورى راه ، دشوارى مسافرت ، هزينه‌هاى مالى كه نياز داشته و خطراتى كه احتمال مىرفته و . . . موجب آن بود كه در ترغيب و تشويق به زيارت پيشواى هشتم توصيه و تأكيد بيشترى بشود . علاوه بر آن كه زيارت امام رضا ( ع ) در مقايسه با امامان پيشين ويژگى ديگرى نيز دارد و آن اين كه معتقدان به امامت آن حضرت و زائران قبر مطهرش قائل به امامت همهء امامان ( ع ) هستند بر خلاف زائران امامان پيش از آن حضرت كه چه بسا شيعه اثنى عشرى نباشند مثل زيديّه ، اسماعيليّه ، واقفيّه و . . . . « 2 » از اين جهت براى زائران آستان مقدس آن گرامى فضيلت و ثواب‌بيشترى ذكرشده‌است . اينك چند حديث‌از چند معصوم در فضيلت زيارت آن‌حضرت : 1 - رسول خدا ( ص ) : « سَتُدْ فَنُ بَضْعَةٌ مِنى بِارْضِ خُراسانَ لايَزُورُها مُؤْمِنٌ الّا اوْجَبَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ » « 3 » به زودى پاره تن من در سرزمين خراسان دفن خواهد شد . مؤمنى او را زيارت نمىكند مگر