از آنجا كه مسألهء ولايتعهدى امام رضا ( ع ) از دستگاهى همچون دستگاه عباسى و از فردى مانند مأمون - كه براى رسيدن به حكومت برادرش را كشته بود - انتظار نمىرفت و مأمون اين را خوب دريافته بود ؛ از اين رو ، وى براى آن كه صداقت و اخلاص خود را نزد امام رضا ( ع ) و ديگران ثابت كرده ، افكار عمومى را به حسن نيت و پاكدلى خود متوجه سازد ، ناگزير پيش از مراسم ولايتعهدى و پس از آن دست به يك سلسله اقدامات زد : 1 - لباس سياه را كه شعار عباسيان بود از تن بركند و جامهء سبز را كه شعار علويان بود پوشيد و به ديگران دستور داد چنين كنند و مدّعى بود كه اين ، لباس بهشتيان است . « 1 » اين سياست تا زمان شهادت امام رضا ( ع ) و ورود مأمون به بغداد از سوى وى عمل مىشد . او پس از ورود به بغداد دوباره روش و شعار پيشين عباسيان را سنّت كرد . « 2 » 2 - دستور داد به نام امام رضا ( ع ) سكّه زنند و خطيبان و سخنرانان در تمامى شهرها نام آن حضرت را در خطبه‌ها به عنوان وليعهد ذكر كنند . « 3 » 3 - دختر خود « ام حبيبه » « 4 » را با آن كه از نظر سنّى فاصلهء زيادى با امام ( ع ) داشت به ازدواج آن حضرت « 5 » و دختر ديگرش « ام الفضل » را به همسرى فرزند هفت سالهء امام ،