نمىشد و زنانش شوهر نمىكردند . سوگند به خدا پدرم طعم مرگ را چشيد آن سان كه على بن ابى طالب چشيد . « 1 »
در كوير لوت
خط سير امام ( ع ) از اهواز تا نيشابور به اختلاف نوشته شده است . ظاهراً آن حضرت پساز ترك اهواز از مسير رامهرمز ، اصطخر ، يزد و طبس به سمت نيشابور حركت كردهاست .
كاروان امام ( ع ) به هنگام عبور از كوير لوت - كه از پهناورترين و خطرناكترين كويرهاى جهان به شمار مىرفت و قصبهها و آباديهاى بسيار كمى داشت و افرادى انگشت شمار راههاى ارتباطى آن رامىشناختند - دچار بىآبى و تشنگى سختى شدند ؛ بگونهاى كه نزديك بود همهء آنان با چهارپايانشان از فرط تشنگى تلف شوند .
در اين هنگام امام ( ع ) جهتى را نشان داد و فرمود : چشمهاى در آن سوى هست ، بدانجا برويد . افراد به آن سمت كه امام فرموده بود رفتند و به آب گوارايى بر خوردند و از مرگ نجات پيدا كردند . وقتى براى بار دوم - به دستور امام ( ع ) - در طلب آب به آنجا رفتند اثرى از چشمه نديدند . « 2 »
در نيشابور
موكب امام رضا ( ع ) هنگام ورود به نيشابور - كه در آن زمان از شهرهاى آباد و پرجمعيت بود و مركز علم و فرهنگ و پايگاه اهل حديث به شمار مىرفت - با استقبال گرم انبوه علاقمندان و دانش دوستان روبه رو شد . ابو زَرْعَه و محمد بن اسلم طوسى دو تن از رجال علم و حافظان حديث در وسط خيابان جلوى موكب امام ( ع ) را گرفته عرض كردند :
اى بزرگوار ، فرزند بزرگواران ، اى پيشوا و فرزند پيشوايان ، اى سلالهء پاك و اى يادگار شجره نبوّت ! تو را به حق پدران پاك و دودمان بزرگوارت ، چهرهء مباركت را بر ما بنمايان و از پدرانت براى ما حديثى نقل كن .
هامش
( 1 ) - عيون اخبار الرضا ( ع ) ، ج 2 ، ص 233 .
( 2 ) - همان ، ص 234 و مسند الامام الرضا ( ع ) ، ج 1 ، ص 56 و 184 .