تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى) — صفحة 120

كه تعدادشان بالغ بر پنجاه هزار نفر مىشد به جنگ مأمون فرستاد و به عنوان پاداش ، حكومت نهاوند ، همدان ، قم و اصفهان را به او داد . مأمون ، طاهر بن حسين - سر سلسلهء طاهريان - را كه در امور لشكرى بسيار ماهر و رزم ديده بود براى مقابله با نيروهاى امين فرستاد . دو لشكر در نزديكى رى با هم برخورد كردند و پس از درگيرى سختى ، نيروهاى امين شكست خوردند و فرمانده‌شان به قتل رسيد . مردم خراسان از شنيدن خبر پيروزى طاهر و كشته شدن على بن عيسى بسيار خوشحال شدند . مأمون از آمادگى و شور و هيجان مردم استفاده كرد و « هرثمة بن اعْيَن » را با سپاه انبوهى به كمك طاهر فرستاد . آنان ، لشكريان امين را يكى پس از ديگرى شكست داده و مردم را به بيعت با مأمون فرامىخواندند تاآن كه به بغداد رسيدند و دارالخلافه امين را به محاصره خود درآوردند . نيروهاى امين پس از درگيرى شديد و طولانى ، مقاومت را بىفايده ديده پراكند شدند . گروهى هم از طاهر امان گرفتند . امين وقتى خود را تنها و موقعيتش را خطرناك ديد با هرثمة بن اعين قرار تسليم گذاشت و بر قايقى كه هرثمه آماده كرده بود سوار شد تا تسليم شود ؛ امّا نيروهاى طاهر آن قايق را غرق كردند . امين با شنا خود را به ساحل رسانيد ، و چون آن ناحيه تحت تصرف لشكريان طاهر بود ، توسط نيروهاى او دستگير و زندانى شد و همان شب در زندان به قتل رسيد . طاهر پس از كشتن امين از مردم عراق براى مأمون بيعت گرفت . « 1 » و بدين ترتيب جنگ قدرت بين دو برادر با كشته شدن يكى از آنان به دست ديگرى در سال 198 هجرى قمرى به نفع قاتل خاتمه يافت و مأمون از آن تاريخ بطور رسمى بر مسند خلافت تكيه زد و به جاى بغداد مرو را مركز حكومت خود قرار داد . « 2 »