با مرگ منصور در سال 158 هجرى قمرى فرزند او محمد ملقب به مهدى روى كار آمد . « 1 » حكومت او نخست با استقبال تودهء مردم و شادمانى و خوشحالى آنان روبه رو شد . زيرا وى در مقايسه با پدرش در برخورد با مردم سياستى ملايم‌تر و مردمىترى در پيش گرفت . مهدى به محض دستيابى به قدرت فرمان عفو عمومى صادر كرد و همهء زندانيان سياسى - اعم از بنىهاشم و غير بنى هاشم - را آزاد ساخت و به قتل و كشتار و شكنجه و آزار مردم خاتمه بخشيد . « 2 » وى در اقدامى ديگر ، تمامى اموال منقول و غيرمنقول مردم را كه پدرش منصور بناحق مصادره و ضبط كرده بود به صاحبانش بازگردانيد و موجودى خزانه را كه منصور طى ساليان دراز از دسترنج مستمندان به ستم گرفته و براى روز مبادا ذخيره كرده بود و مبلغ آن - بنابر نقل مسعودى - بالغ بر نهصد و شصت ميليون درهم مىشد ، يك جا ميان مردم توزيع كرد . « 3 » اين رفاه و آزادى نسبى موجبات رضايت و خشنودى قشرهاى مختلف جامعه را فراهم ساخت و در كالبد مردمى كه در مدت 22 سال حكومت پليسى منصور در نهايت فشار و سختى زندگى كرده بودند ، روح تازه‌اى دميد . متأسفانه اين اقدامات روبنايى اصلاح طلبانه به همان ماه‌هاى اوّل محدود شد و