تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 59

مساهمون:

ص٥٩
« من كسى را نديدم كه به اندازه موسى بن جعفر عليه السلام برنفس خويش بيمناك ولى براى مردم اميد بخش باشد . تلاوت او توأم با حزن بود و هر گاه قرآن مىخواند گويى با فردى به طور حضورى و مشافهه سخن مىگويد . » « 1 »

* ربيع بن عبدالرحمان اسدى

از ياران امام صادق عليه السلام : سوگند به خدا ، موسى بن جعفر عليه السلام از هوشياران بود و مىدانست چه كسى پس از درگذشتن بر امامت او متوقف خواهد شد ، با اين حال ، خشمش را نسبت به آنها فرو مىبرد و آنچه از ايشان مىدانست ، آشكار نمىكرد ، از اين رو ، « كاظم » ناميده شد . » « 2 »

ب - مورخان و محدثان شيعه

اظهار نظر مورّخان و محدثان شيعه نسبت به پيشواى هفتم عليه السلام و تجليل از آن حضرت بسيار فراوان است . از جمله :

* شيخ مفيد :

« ابوالحسن ، موسى عليه السلام عابدترين ، فقيه‌ترين ، سخاوتمندترين و گرامىترين مردم زمان خود بود . » « 3 »

* اين شهر آشوب

« موسى بن جعفر عليه السلام فقيه‌ترين مردم زمان خود و داناترين آنان به كتاب خدا و خوش صوت‌ترين ايشان در تلاوت قرآن بود ؛ قرآن رابا لحنى محزون تلاوت مىكرد و به هنگام تلاوت مىگريست ؛ شنوندگان نيز از تلاوت آن حضرت مىگريستند . و نيز برترين مردم شأن و مرتبت ، والاتين ايشان در جايگاه دينى و سخاوتمندترين ، فصيح‌ترين و شجاعترين آنان بود . به شرف ولايت ، مخصوص
هامش
( 1 ) - كافى ، ج 2 ، ص 606 .
( 2 ) - مناقب ، ج 4 ، ص 323 .
( 3 ) - ارشاد ، ص 296 .