تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 219

خواهد داشت . از اين رو ، براى محو آثار جرم و فريفتن افكار عمومى و جلوگيرى از شورشهاى بعدى دست به اقداماتى زدند : 1 - سندى بن شاهك پس از مسموم كردن امام ( ع ) و ظرف دو سه روزى كه از عمر آن حضرت باقى مانده بود ، هشتاد نفر از رجال و شخصيتها را جمع كرد و به زندان برد تا از نزديك وضع زندان و حال امام ( ع ) را ببينند و گواهى دهند كه پيشواى شيعيان در رفاه و آسايش به سر مىبرد و هيچ گونه آثار جراحت و زخمى در او وجود ندارد . اماهوشيارى امام ( ع ) نقشه او را نقش بر آب ساخت ؛ او خطاب به حاضران فرمود : مرا به وسيلهء نه عدد خرما مسموم ساخته‌اند ؛ بدنم فردا سبز مىشود و پس فردا از دنيا خواهم رفت . « 1 » 2 - پس از شهادت امام ( ع ) جنازه آن بزرگوار را مدت سه روز « 2 » روى پل بغداد در معرض تماشاى عموم گذاشتند تا به شيعيان بفهمانند كه آن حضرت به مرگ طبيعى از دنيا رفته است . « 3 » 3 - فرومايگان عباسى مىدانستند كه اگر جنازه امام ( ع ) را به دست شيعيان بسپارند و آنان عهده‌دار مراسم تشييع و تدفين آن حضرت گردند ، چه بسا مراسم ، تبديل به تظاهرات و تبليغات بر ضد دستگاه خلافت خواهد شد . از سوى ديگر ، هارون كه تا اين مرحله ، خود را از خون آن حضرت تبرئه كرده بود و مدعى بود او با مرگ طبيعى درگذشته است ، مصلحت نمىديد كه جنازه آن گرامى مخفيانه و به دور از چشم مردم دفن شود . از اين رو ، برنامه را بگونه‌اى ترتيب داد كه خود دولتمردان و سپاهيان عهده‌دار امر تشييع شوند و مردم هم كنار آنان شركت كنند . براى اين منظور ، سليمان‌بن‌جعفر ، مرد جاافتاده و بزرگ خاندان ، يعنى عموى خود را پيش قدم كرد . سليمان ، به ظاهر از جريان دستگيرى و درگذشت امام ( ع ) ابراز تأسف كرد و به فرزندان خود دستور داد تا جنازه را از نيروهاى پليس تحويل بگيرند ؛ سپس براى مراسم