و مشكلات مالى پيروان خود را تا حد زيادى حل مىكردند . گرچه نمونه‌هايى كه پيش از اين ذكر كرديم براى اثبات اين محور از فعاليت امام كاظم ( ع ) كافى است ، ليكن براى تيمن در اين درس نيز دو نمونه ديگر را ذكر مىكنيم . - دزدان اموال بكّار قمى يكى از ياران موسىبن جعفر ( ع ) را در جريان سفر وى به حج ربودند . وى به مدينه آمد و تصميم گرفت از طريق كارگرى پولى به دست آورد و خود را به منزلش ( كوفه ) برساند . وى بنا به تقاضاى مردى به منزلى رفت و در آنجا مشغول به كار شد . در يكى از روزها كه وى مشغول كار بود ، موسىبن جعفر ( ع ) در محل كار حاضر شد و او را نزد خود فراخواند و از حال و وضعش پرسيد . او قصّه خود را تعريف كرد . روز بعد ، امام ( ع ) دوباره در محلّ كار او حاضر شد و كيسه پولى را به وى داد و فرمود : اين را بگير كه تو را به كوفه مىرساند ؛ سپس از وى خواست به كوفه برود . نامه‌اى نيز به وى داد تا در كوفه به علىبن ابى حمزه بدهد . بكّار به كوفه‌رفت ولى متوجه‌شد دزدان چند روز پيش از رسيدن وى به كوفه به مغازه‌اش دستبرد زده و هرچه در آن بوده به يغما برده‌اند . وى نامه را به علىبن‌ابىحمزه داد . وقتى نامه را گشودند ديدند موسىبن جعفر ( ع ) علىبن‌حمزه را مأمور كرده چهل دينار به به كار بپردازد . به كار مىگويد : من حساب كردم ، ديدم ارزش اموالى كه دزدان از مغازه من برده بودند ، همان چهل دينار بود . در نامه امام ( ع ) خطاب به علىبن ابوحمزه آمده بود : « به بكّار ، قيمت آنچه را از او به سرقت برده‌اند ، چهل دينار بده ! « 1 » » - كمكهاى پيشواى هفتم ( ع ) به شيعيان محدود به كمكهاى نقدى او نمىشد . بلكه گاهى صورتهاى ديگرى داشت . نوشته‌اند : آن حضرت مزرعه‌اى در نزديك مدينه خريد ؛ سپس آن را به فرزندان مصادف ( خدمتكار خود ) بخشيد . « 2 »