خلاصه
دعوت به امامت همواره در سرلوحه دعوت امامان ( ع ) قرار داشت . زيرا دشمنان با تمام توان سعى در حذف و نابودى آن داشتند .
پيدايش فرقههاى جديد فكرى از قبيل اسماعيليّه ، فطحيه ، ناووسيه و مباركيه در آغاز دوران امامت موسىبن جعفر ( ع ) و ادعاى امامت از سوى برخى از سران آنها ، مسأله امامت پيشواى هفتم ( ع ) را با مشكلات بيشترى مواجه ساخت .
محورهاى مهمّ فعاليتهاى امام كاظم ( ع ) در پاسدارى از ميراث امامت عبارت بود از :
1 - نفى امامت ديگران : امام ( ع ) در اين مرحله از يك سو صلاحيّت زمامداران معاصر خود را نفى كرد و آنان را افرادى فاسق و غاصب خواند ؛ از سوى ديگر در برابر مدعيان امامت از قبيل برادرش عبداللَّه افطح موضع گرفت و در گفتار و عمل صلاحيت آنان را براى رهبرى جامعهء اسلامى ردّ كرد .
2 - اثبات امامت خويش : امام ( ع ) در اين مرحله با صراحت مردم را به پذيرش امامت خود فرامىخواند و با نشاندادن كرامات فراوان در صدد تبيين و تثبيت امامت خود برآمد و از اين طريق حق را براى مردم آشكار ساخت و دست فرصتطلبان و نالايقان را از چيدن ميوه شجره طيّبهء رسالت كوتاه كرد .
پرسش
1 - حفظ و حراست از ميراث امامت از چه ويژگى و اهميتى برخوردار بود ؟
2 - مهمترين تلاشهاى دشمنان براى از بين بردن مكتب اهلبيت ( ع ) چه بود ؟
3 - پس از شهادت امام صادق ( ع ) شيعيان در امر امامت به چند فرقه منشعب شدند ؟
4 - يك نمونه از نفى امامت زمامداران عباسى توسط پيشواى هفتم ( ع ) را به اختصار ذكر كنيد .
5 - امام كاظم ( ع ) نسبت به برادرش عبداللَّه كه مدعى امامت بود چه موضعى اتّخاذكرد ؟
تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 172
مساهمون: على رفيعى
ص١٧٢