امام كاظم ( ع ) در اين بيان گهربار پيروان خود را به اين حقيقت توجّه مىدهد كه ملاك خوبى و بدى و پيشرفت و انحطاط در وجود خود انسان است نه خارج از آن . قضاوتها و اظها نظرهاى مردم نسبت به انسان امرى اعتبارى است كه نه سودى به او مىرساند و نه زيان ، آنچه مايهء سود و زيان است ارزشها و ضد ارزشهايى است كه در وجود خود انسان است . خلاصهء فرمايش امام ( ع ) اين است كه مؤمن بايد حقيقت بين باشد نه دهانبين .
تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 152
مساهمون: على رفيعى
ص١٥٢