على ، فرزند امام جعفر صادق ( ع ) و از اصحاب عظيم‌الشأن و پارساى امام كاظم ( ع ) بود . وى محضر امام صادق ، امام كاظم ، امام رضا و امام جواد عليهم‌السلام را درك كرده است . « 1 » كتاب ارزشمند « مسائل علىبن جعفر » كه هم‌اكنون در دسترس است ، مجموعه احاديث و مسائلىاست كه اين عضو برجستهء بيت‌امامت از برادر بزرگوارش استفاده و روايت كرده است . وى با بينش عميقى كه از اصل امامت داشت ، تقويت و تداوم آن را براى رشد و پيشرفت جامعهء اسلامى امرى ضرورى مىدانست ؛ از اين رو ، با اينكه از نظر سنّى بزرگتر از بعضى پيشوايان معصوم معاصر خود بود ، نسبت به آنان نهايت احترام را داشت . در مجلسى كه در محضر امام جواد ( ع ) بود ، هنگامى كه امام برخاست تا برود ، علىبن جعفر كفشهاى آن حضرت را جفت كرد . « 2 » در مجلسى ديگر ، علىبن جعفر در مسجد نشسته بود كه امام جواد ( ع ) وارد شد . در اين هنگام علىبن جعفر با عجله برخاست و بىكفش و عبا به استقبال امام ( ع ) شتافت و دست آن حضرت را بوسيد ؛ سپس در محضر آن بزرگوار سرپا ايستاد . امام فرمود : عموجان بنشين ! خدا تو را رحمت كند . عرض كرد : سرور من ! چگونه بنشينم در حالى كه شما ايستاده‌ايد . پس از اينكه امام ( ع ) رفت علىبن جعفر در جاى خود نشست . يارانش او را سرزنش كردند و گفتند : تو با اينكه عموى پدر او هستى آيا سزاوار است با او چنين رفتار كنى ؟ گفت : « ساكت باشيد ! در جايى كه خداوند مرا با اين ريش‌سفيد سزاوار امامت نيافت ولى اين جوان را لايق آن دانست و مقام امامت را به وى تفويض كرد . آيا من فضل او را انكار كنم ؟ از آنچه شما مىگوييد به خدا پناه مىبرم . من بندهء او هستم . « 3 » »