تاريخ زندگانى امام كاظم (ع) (فارسى) — صفحة 131

ابن‌ابى عمير محضر سه امام : - امام كاظم ، امام رضا و امام جواد عليهم‌السّلام - را درك و از آنان روايات بسيارى در موضوعات گوناگون نقل كرده است . « 1 » مقام علمى ابن‌ابى عمير به حدّى بود كه وقتى عده‌اى از دانشمندان از « هشام بن حكم » خواستند در مسائل مورد اختلاف با « هشام بن سالم » مناظره كند تا معلوم شود كداميك از آن دو در بحث و مناظره توانمندتر هستند ، « هشام‌بن سالم » گفت : حاضرم به شرطى كه مناظره در محضر « محمدبن‌ابى عمير » صورت گيرد . « 2 » محمّد با كوشش و تلاش پيگير ، شمّه‌اى از احاديث و علومى را كه از بيت امامت فرا گرفته بود در بيش از 94 جلد رساله جمع‌آورى كرد « 3 » كه متأسفانه در جريان گرفتارى كه از سوى دستگاه خلافت عباسى برايش پيش آمد اين نوشته‌ها از بين رفت . « 4 » ابن‌ابىعمير در عبادت و بندگى خدا به پيشوايان معصومش اقتدا كرده و از عابدترين و پارساترين شخصيّتها بود . « فضل بن شاذان » مىگويد : « به عراق رفتم ، مردى را ديدم كه دوست خود را سرزنش مىكرد و مىگفت : تو فرد عايله‌مندى هستى و براى تأمين هزينهء خانواده‌ات بايد كار كنى و من بيم آن دارم كه بر اثر طولانى بودن سجده‌هايت چشمانت را از دست بدهى . رفيقش وقتى با اصرار و پافشارى او مواجه شد با ناراحتى گفت : چه مىگويى ! اگر بنا باشد چشم كسى بر اثر سجده‌هاى طولانى از بين برود ، مىبايد چشم « ابن‌ابى عمير » از دست برود . چه گمان دارى نسبت به مردى كه پس از نماز صبح به سجده شكر مىرود و تا هنگام ظهر سر برنمىدارد . » « 5 » شخصيّت ممتاز و بنام و ارتباط نزديك محمّد با امام كاظم ( ع ) هارون ، خليفهء عباسى را بر آن داشت تا با گماردن جاسوسانى ، فعّاليتهاى او را زير نظر بگيرد و پس از اينكه اطلاع يافت اسامى تمامى شيعيان عراق در اختيار اوست ، وى را دستگير و زندانى كرد