پس از مرگ هادى به سال 170 هجرى قمرى برادرش هارون بر مسند خلافت تكيه زد و مدت 22 سال و اندى حكومت كرد كه سيزده سال آن همزمان با امامت حضرت موسىبن جعفر ( ع ) بود . هارون پنجمين خليفهء عباسى با اقتدار و امكانات بيشترى زمام امور مسلمان را به دست گرفت و دوران او اوج اقتدار و كامروايى عباسيان بود . گوستاولوبون مىنويسد : « آوازه شهرت هارون به همه جا رسيد و جهان را گرفت ، و از شهرهاى تاتار و چين و هند سفرايى به دربار او فرستادند ، و از اين سو پادشاهان مغرب زمين كه داراى شوكت و عظمت زيادى بود يعنى پارلمان ، امپراتور فرانسه كه سلطنتش از كرانه‌هاى اقيانوس اطلس تا آلپ وسعت داشت ، اگر چه براى يك مردم دور از تمدن و وحشى حكومت مىكرد ، نمايندگانى به دربار هارون فرستاد كه حامل بهترين درودها بودند و از وى خواستند از زائران بيت‌المقدس پشتيبانى كرده آزادى رفت و آمدشان را تأمين نمايد . هارون تقاضاى آنان را پذيرفت . » « 1 » « براى شوكت و ابهّت هارون همين كافى است كه بدانيم امپراتوران روم ناچار بودند به او باج و خراج بپردازند . نيسفور ضمن نامه‌اى به هارون اخطار كرد كه از اين پس باج نخواهد داد . هارون در پاسخ نوشت : « بسم اللَّه الرحمن الرحيم ، از اميرالمؤمنين هارون الرّشيد به نيسفور ، سگ روم ، اى كافربچه ! نامه‌ات را خواندم . پاسخ آن را خواهى ديد و نخواهى شنيد . » و براستى سگ روم پاسخ آن را ديد ؛ زيرا طولى نكشيد كه هارون كشور او را ويران كرد و امپراتور قسطنطنيّه ناچار شد به خليفه باج دهد . » « 2 »