از جمله تكليفهاى مهمّ امت اسلامى در دوران غيبت كبرى ، انتظار فرج حضرت مهدى ( عج ) است . حقيقت انتظار فرج در مفهوم اسلامى خود عبارت است از آمادگى كامل و هميشگى فرد منتظر براى تحقق بخشيدن حكومت اسلامى جهانى به رهبرى آخرين ذخيرهء الهى بر روى زمين . اين آمادگى وقتى حاصل مىشود كه شخص منتظر علاوه بر بعد اعتقادى در بعد نفسانى و رفتارى نيز به اصلاح خود همّت گمارده باشد . از نظر درونى و نفسانى به حدّى از آمادگى روحى و خودسازى و تزكيه نفس رسيده باشد كه در هر لحظه آمادگى لبيك گويى به نداى آن حضرت را داشته باشد ، بگونه‌اى كه هيچ وابستگىاى نتواند او را از پيوستن به سپاه حضرت مهدى ( عج ) باز دارد . از نظر رفتارى نيز در طول زندگى خود به همهء وظايف فردى و اجتماعى خويش عمل كرده ، در تمامى زمينه‌ها الگوى يك انسان كامل باشد . بديهى است وصول به چنين مرتبه‌اى از كمال نفسانى و رفتارى كارى بس دشوار است و تنها انسانهايى بدان دست مىيابند كه به تعبير بعضى از روايات ، خداوند دلشان را به ايمان آزموده است . « 1 » انتظار فرج ، تبلور همه اصول اعتقادى و مسائل عملى اسلام است ؛ از يكتايى خدا گرفته تا رسالت پيامبر ، امامت امامان معصوم و التزام عملى به تمامى احكام و دستورات اسلامى . انتظار فرج ، انتظار ظهور امامى است كه جهان را پس‌از آنكه از ظلم و جور آكنده شده پر از عدل و داد مىكند .