با درگذشت حضرت موسى « يوشع بن نون » جانشين وى شد . او با ستمگران زمان خود به مبازره برخاست . پس از او تا ظهور حضرت داود كه بيش از چهار صد سال به طول انجاميد ، يازده تن از جانشينان او به تبليغ شريعت توحيد مأمور گشتند . تمام اين پيشوايان در غيبت و اختفا به سر مىبردند . آخرين آنان پس از غيبتى طولانى آشكار شد و پيروان خود را به ظهور « داود » بشارت داد . شيعيان وى بشارت ولادت « داود » را دريافتند و چه بسا او را نيز مىديدند ، ولى نمىشناختند ، تا آنكه در جريان درگيرى « طالوت » با « جالوت » ، داود در صحنه ظاهر شد و « جالوت » را به قتل رسانيد و از آن پس زمامدارى جامعه را بر عهده گرفت . « 2 » از بررسى مجموع غيبتهاى ياد شده ، چنين نتيجه مىگيريم كه منشأ غيبتها همواره ترس بوده است ؛ البته نه ترس شخصى و فرار از كشته شدن ، بلكه ترس از غافلگير شدن در برابر دشمن و پديدار گشتن اشكال و نقص در پياده كردن و اجراى برنامه الهى ، از اين رو ، مىبينيم به محض فراهم شدن شرايط و اجازهء ظهور از سوى پروردگار ، به غيبت خود پايان داده ، پرچم مبارزه با ستمگران را بر افراشته ، و از جان مايه مىگذاشتند . غيبت امام زمان ( عج ) نيز به عنوان آخرين و گسترده‌ترين حلقه در موضوع غيبت انبيا