از جمله چهره‌هايى كه همزمان با شهادت امام عسكرى ( ع ) در صحنهء سياسى جامعهء اسلامى رخ نمود ، جعفر بن على معروف به جعفر كذّاب ، برادر امام عسكرى ( ع ) بود . وى وقتى چشم به جهان گشود ، اعضاى خانواده خوشحال شدند ، ولى اين خوشحالى در چهرهء پدرش امام هادى ( ع ) نمودار نگشت . وقتى علت آن پرسيده شد ، فرمود : بدين خاطر كه او مردم زيادى را گمراه خواهد كرد . « 1 » وى از آن جهت كه در مسأله امامت ، به خدا دروغ بست و مدعى مقامى شد كه خداوند او را بدان مقام نصب نكرده بود و نيز به دروغ ، منكر داشتن فرزند براى برادرش امام عسكرى ( ع ) شد « كذّاب » ناميده شد . از برخى روايات استفاده مىشود كه وى پيش از تولد توسط بعضى از امامان و حتّى پيامبر ( ص ) به اين لقب ناميده شده است . امام سجّاد ( ع ) به نقل از پدرش و از جدّش نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمود : وقتى كه فرزندم جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب متولد شد او را صادق بناميد ، زيرا ديرى نمىگذرد كه درميان فرزندان او همنامى براى وى پيدا مىشود كه بدون شايستگى ، ادعاى امامت مىكند و « كذّاب » ناميده مىشود . « 2 » جعفر با اين سابقه ، رشد كرد و به سنين نوجوانى و جوانى رسيد . متأسّفانه به جاى تغذيه از پستان امامت و بهره‌مندى از فضاى ملكوتى و سرشار از معنويت كانون ولايت و