خلاصه
امام صادق ( ع ) چون جدّش رسول خدا ( ص ) مظهر « خلق عظيم » و وجود مباركش مجمع فضائل و مكارم اخلاقى فردى و اجتماعى بود .
او در بندگى خدا يگانهء عصر خود بود . اعتراف دانشمندان و شخصيتهاى برجستهء معاصر آن حضرت در اين زمينه گواه اين حقيقت است .
امام صادق ( ع ) :
- در زهد و بىعلاقگى به دنيا نيز مقامى و الا داشت . در زير لباسهايش پيراهنى زبر و خشن مىپوشيد و در اين كار به پدران بزرگوار خود تأسى مىجست .
- در همه امور ، بويژه به هنگام مواجه شدن با مصيبت ، تسليم حق تعالى بود و همه چيز را از او و به اراده و مشيّت او مىدانست .
- سرچشمهء جود و بخشش بود و به صورت آشكار و پنهان به نيازمندان كمك مىكرد .
- بسيار بردبار و با گذشت بود و بدى افراد را با چشم پوشى و گذشت و در بعضى موارد با احسان و نيكى پاسخ مىداد .
- نسبت به عموم مردم بسيار مهربان و دلسوز بود و سعى مىكرد در سختيها و به هنگام تنگدستى مردم در كنار آنها و از نظر زندگى و خورد و خوراك همسان با آنان باشد .
پرسش
1 - درباره عبادت امام صادق ( ع ) ، مالك بن انس چه اظهار نظرى كرده است ؟
2 - حقيقت زهد چيست و قرآن چگونه آن را تبيين كرده است ؟
3 - براى مقام رضا و تسليم امام صادق ( ع ) يك نمونه ذكر كنيد .
4 - يك نمونه از بخششهاى پنهانى امام صادق ( ع ) را ذكر كنيد .
5 - چرا امام صادق ( ع ) - با آنكه خود دستور داده بود « مصادف » با سرمايهء آن حضرت به تجارت بپردازد - سود حاصله از تجارت وى را نپذيرفت ؟
تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى) — صفحة 37
مساهمون: على رفيعى
ص٣٧