الامامة ، كتاب الدّلالة على حدث الاجسام ، كتاب الرّدّ على الزّنادقة ، كتاب التّوحيد ، كتاب الردّ على اصحاب الاثنين و . . . . « 1 » حمايت جدّى هشام از حريم امامت و چيره دستىاش در بحث و مناظره ، دشمنان را به وحشت انداخت . هارون الرشيد ، وى را تحت تعقيب قرار داد و قصد جانش كرد . هشام دچار وحشت شد و به كوفه گريخت و همين مسأله موجب مرگش شد . « 2 »

وى نيز از اصحاب گرانقدر امام صادق ( ع ) بود كه علاوه بر مهارت در فقه ، در علم كلام ، سرآمد مردم زمان خود بود و گمراهان و شكّاكان در مسائل عقيدتى را با منطق قوى و بيان شيواى خود ، به حق ، رهنمون و يا حجت را بر ايشان تمام مىكرد . وى نيز همچون هشام بن حكم به دليل مهارت و چيره دستىاش در مسائل عقيدتى از سوى امامان ( ع ) اجازه بحث و مناظره با مخالفان داشت . امام صادق ( ع ) مرد شامى را كه تقاضاى مناظره با آن حضرت كرده بود ، در مسأله توحيد به هشام بن سالم ارجاع داد « 3 » و اين ، بيانگر اعتماد آن گرامى به وى در بحث و مناظره حساسترين و پيچيده‌ترين مسألهء اعتقادى است . شيخ مفيد ، هشام بن سالم را از رؤسا و شخصيتهاى برجسته‌اى معرفى كرده كه صلاحيّت فتوا و بيان احكام الهى را داشتند و مردم مىتوانستند مسائل مربوط به حلال و حرام خدا را از آنان فرا بگيرند . هشام ، علاوه بر آنكه داراى اصلى از « اصول اربعماهء » اى كه پيش از اين بدان اشاره كرديم ، بود ، نوشته‌هاى ديگرى نيز در زمينه‌هاى فقه ، تفسير و اعتقادات داشت . « 4 »