« حديث » به عنوان گفتار معصوم ، در فرهنگ اسلام از جايگاه بسيار والايى برخوردار است و يكى از منابع مهّم و اساسى فرهنگ و معارف اسلامى در اصول ، فروع و اخلاقيات بشمار مىرود . متأسفانه اين منبع سرشار اسلامى پس از رحلت پيامبر ( ص ) از سوى دستگاه خلافت ، روى انگيزه ها واغراض سياسى مورد بىمهرى قرار گرفت و حتّى سوزانده شد . ابوبكر ، حدود پانصد حديث از رسول خدا را جمع آورى كرد ، سپس تمامى آنها را آتش زد . « 1 » عمر ، در دوران خلافتش از نقل احاديث پيامبر ( ص ) و نوشتن آن جلوگيرى كرد و اگر به حديثى دست مىيافت آن را مىسوزانيد . وى حتى به كارگزارانش بخشنامه كرد كه چنانچه حديثى نزد آنان است ، آن را بسوزانند . « 2 » قاسم بن محمد بن ابى بكر مىگويد : در زمان عمر احاديث زياد شد . وقتى آنها را به نزد وى آوردند دستور داد همه را بسوزانند . « 3 » اين سياست تا زمان عمر بن عبدالعزيز يعنى اواخر قرن نخست هجرى دنبال شد و از اين ناحيه زيان جبران ناپذيرى بر فرهنگ اسلامى وارد آمد .