از آنجا كه رسول خدا ( ص ) عهده‌دار هدايت و ادارهء امور امّت و مسؤول تبليغ و گسترش دعوت مىباشد ، تضمينهاى لازم براى حفظ اسلام در آينده نيز ، بر عهدهء اوست . پيامبر گرامى اسلام ( ص ) از آيندهء پر مخاطره‌اى كه فرزند بزرگوارش در پيش رو داشت مطّلع بود ؛ از اين رو ، از سوى خدا مأمور بود كه امام حسن ( ع ) را براى رهبرى آينده آگاه سازد ؛ به گونه‌اى كه مشكلات را تحمّل كرده ، از عهده مبارزهء با آنها بر آيد . به طور طبيعى چنين فردى - كه مىبايست بعدها جانشين رسول خدا ( ص ) گردد - بايد همان خصلتها و برجستگيهاى پيامبر اكرم ( ص ) را دارا باشد . از سوى ديگر ، رسول اكرم ( ص ) مىدانست كه فرزندانش ؛ امام حسن و امام حسين ( ع ) در دوران امامت خود با شرايط و بحرانهاى جديدى مواجه خواهند شد كه لازم است موضع امامت ، از پيش توسّط پيامبر ( ص ) تبيين شود . از اين رو ، آن بزرگوار در هر فرصتى با صراحت يابه اشاره بر مسألهء امامت آن دوبزرگوار و حقّانيّت موضع آنان در برابر جريانهاى سياسى تأكيد مىكرد . اينك چند نمونه : 1 - الْحَسنُ وَالْحُسَيْنُ امامانِ ، قاماأَوْ قَعَدا . « 2 » حسن و حسين ( ( ع ) ) هر دو امامند ؛ چه قيام كنند و چه بنشينند . يعنى : چه براى حفظ مصالح اسلام ، عليه ظلم و باطل قيام كنند ؛ و چه براى حفظ كيان