تاريخ زندگانى امام حسن (ع) (فارسى) — صفحة 70

2 - پس از معاويه ، حكومت متعلق به امام حسن ( ع ) است . « 1 » و اگر براى او حادثه‌اى پيش آمد ، متعلق به امام حسين ( ع ) است . « 2 » و معاويه حقّ ندارد كسى را به جانشينى خود انتخاب كند . « 3 » 3 - معاويه بايد ناسزا به اميرالمؤمنين على ( ع ) و لعنت بر او را در نمازها ترك كند . « 4 » و على ( ع ) را جز به نيكى ياد ننمايد . « 5 » 4 - حسن‌بن‌على ، معاويه‌را ، « اميرالمؤمنين » نمىنامد ونزد اوشهادتى اقامه نخواهد كرد . « 6 » 5 - بيت المال كوفه كه موجودى آن پنج ميليون درهم است مستثنى است و تسليم معاويه نمىشود . بايد هرسال يك ميليون درهم در ميان بازماندگان شهدايى كه در كنار اميرالمؤمنين در جنگهاى جمل و صفّين كشته شده‌اند ، تقسيم كند و اينها همه بايد از محل خراج « دارابِجرد » « 7 » ادا گردد . « 8 » 6 - مردم در هر گوشه از سرزمين خدا ( شام ، عراق ، يمن و حجاز ) بايد در امن و امان باشند . اصحاب على ( ع ) در هرنقطه‌اى كه هستند در امن و امان باشند و كسى از شيعيان آن حضرت مورد آزار واقع نشود و ياران آن حضرت بر جان و مال وناموس و فرزندانشان بيمناك نباشند . به قصد جان حسن بن على و برادرش حسين و هيچ يك از اهل بيت رسول خدا ( ص ) توطئه‌اى چيده نشود و در هيچ يك از آفاق اسلام ، ارعاب و تهديدى نسبت به آنان انجام نگيرد . « 9 » قرار داد صلح در ماه ربيع الاوّل ، سال 41 هجرى ، حدود شش ماه پس از خلافت آن حضرت به امضا رسيد . « 10 » در بعضى از منابع ، متن جمله‌اى كه امام ( ع ) از معاويه تعّهد گرفته و در ذيل قرارداد