تاريخ زندگانى امام حسن (ع) (فارسى) — صفحة 64

معاويه و حكومت شام ايجاد نمىكرد بلكه حقّ به جانب او داده مىشد و امام حسن به عنوان كسى كه - بدون داشتن نيروى لازم براى رودر رويى با معاويه - خود و ياران اندكش را بدون دستيابى به نتيجه به كشتن داده است مطرح مىگشت و هر كسى به خود حق مىداد كه او را در برابر اين اقدامش سرزنش كند . امّا شرايط امام حسين ( ع ) و جنگ با يزيد به دلايل زيادى متفاوت بود . يزيد آشكارا مرتكب زشتىها مىشد و تعهّدى حتّى به ظواهراسلام و احكام آن نداشت . از صحابهء پيامبر ( ص ) محسوب نمىشد و از اين جهت نيز در ديدگاه ساده لوحان - كه صرف صحابى بودن را مايه امتياز و برترى بشمار مىآوردند - جايگاه ممتازى نداشت . و در برخورد با فرزند رسول خدا ( ص ) ، حضرت حسين‌بن على ( ع ) نه تنها سرسازش از خود نشان نداد بلكه در روزهاى نخست حكومت خود ، از فرماندار مدينه خواست : يا از حسين بيعت بگيرد و يا سرآن حضرت را برايش بفرستد . « 1 » نبرد با چنين فرد گستاخ و مشهور به فسادى اگر به شكست ظاهرى خصم هم منتهى شود ، موجب شكست واقعى او نمىگردد . به ويژه با توجه به اينكه در برابر چنين شخص فاسدى فرزند رسول خدا ( ص ) قرار گرفته است . ب - آيا امام حسن ( ع ) از آن جهت كه معاويه را شايستهء خلافت مىديد حكومت را به وى واگذار كرد ؟ جواب : بى ترديد كسى چون امام حسن ( ع ) نمىتواند فردى مثل معاويه را شايستهء حكومت اسلامى بداند . امام ( ع ) در نامه‌اى - كه پيش از اين اشاره كرديم « 2 » - به صراحت ، شايستگى معاويه را براى اين منصب نفى مىكند . و نيز درپاسخ ادعاى معاويه كه گفته بود :