امام مجتبى ( ع ) ، در طول مدت زمامدارى پدر پزرگوارش همچون گذشته پشتيبان و يار آن حضرت بود و در تمامى صحنه‌ها حضور فعّال داشت . اينكه شمّه‌اى از تلاشهاى آن حضرت : الف - بسيج مردم كوفه اميرمؤمنان ( ع ) در سر راه خود به « بصره » ، به منظور خاموش كردن فتنهء « ناكثين » ، در « رَبَذَه » توقّف كرد و نمايندگانى به « كوفه » فرستاد تا نيروهاى كوفه را براى پيوستن به سپاه حق بسيج كنند ، ولى آنان موفقيّتى به دست نياوردند . امام ( ع ) هيأتى ديگر به سرپرستى امام مجتبى ( ع ) اعزام كرد . امام حسن ( ع ) با خطابه‌هاى بليغ و حماسى خود ، افكار خفته را بيدار كرد و با سپاه عظيمى كوفه را به جانب جبههء نبرد با ناكثين ترك كرد . « 1 » ب - خنثى سازى تبليغات دشمن در سپاه « ناكثين » افرادى همچون « عبداللّه بن زبير » با جوّسازى و دروغ پراكنى و مطرح كردن قتل عثمان ، به تحريك مردم بر ضد اميرمؤمنان ( ع ) پرداخته و اقدامات صلح طلبانهء آن حضرت را بى اثر مىساختند . امام مجتبى ( ع ) به دستور اميرمؤمنان ( ع ) در يك سخنرانى مستدلّ و روشنگر ، تبليغات مسموم كنندهء دشمن را خنثى ساخت . « 2 » ج - در صِفّين امام مجتبى ( ع ) در نبرد « صفّين » حضور داشت و با سخنان روشنگر و حماسىاش جانها را به هيجان مىآورد و به اراده‌ها قوّت مىبخشيد . « 3 »