تاريخ زندگانى امام حسن (ع) (فارسى) — صفحة 36

مواقعى كه اظهار نظر در مسائل سياسى را لازم و به مصلحت اسلام مىديد ، از آن دريغ نمىورزيد كه در ذيل به نمونه‌هايى از آن اشاره مىكنيم . الف - شهادت در مورد « فدك » حضرت زهرا ( س ) پس از ضبط و مصادره « فدك » توسط حكومت وقت ، براى بازپس گرفتن آن اقدام كرد . چرا كه « فدك » ملك شخصى او بود كه پدربزرگوارش در زمان حيات خود به وى بخشيده بود . ابوبكر ، براى اثبات ادّعاى دختر پيامبر ( س ) شاهد خواست حضرت زهرا ( س ) ، اميرمؤمنان ، حسنين ( ع ) و ام‌ّايمن را معرّفى كرد . ابوبكر ، شهادت آنان را نپذيرفت . « 1 » معرّفى حسنين ( ع ) به عنوان شاهد - با آنكه بيش از هفت سال از سنّ آنان نمىگذشت - علاوه بر آنكه بيانگر شخصيّت و موقعيّت اجتماعى آن دو بزرگوار است ، در امتداد همان مواضعى بود كه رسول خدا ( ص ) در رابطه باآن دو اتّخاذ كرده و آنان را به عنوان پيشوا و رهبر آيندهء امّت اسلامى معرفى مىنمود . ب - اعتراض به خليفه روزى ابوبكر بر منبر پيامبر ( ص ) خطبه مىخواند . امام حسن ( ع ) - كه در آن هنگام هشت سال داشت - به مسجد آمد و بر او بانگ زد : اى ابوبكر ! از منبر پدرم پايين بيا و بر منبر پدر خودت بالا برو ! ابوبكر گفت : به خدا سوگند ، راست مىگويى ؛ منبر از پدر توست نه از پدر من . « 2 » ج - بدرقهء ابوذر امام مجتبى ( ع ) همراه پدربزرگوار و برادر ارجمندش امام حسين ( ع ) و چند تن ديگر ،