« فَمَنْ حاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالُوا نَدْعُ ابْناءَنا وَ ابْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ انْفُسَنا وَ انْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَّعْنَت‌َاللَّهِ عَلَىالْكاذِبينَ » « 1 » پس هركه در اين باره [ دربارهء بنده و پيامبر بودن حضرت عيسى عليه السلام ] پس از دانشى كه تو را [ حاصل ] آمده ، با تو محاجّه كند ، بگو : « بياييد پسرانمان و پسرانتان ، و زنانمان و زنانتان ، و ما خويشان نزديك و شما خويشان نزديك خود را فراخوانيم ؛ سپس مباهله [ و به‌خدا تضرع ] كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم . » در زمان مقرر آنها با عدّه‌اى از مردان و زنان خود به صحنه آمدند و پيامبر صلى الله عليه و آله نيز با حضرت على ، فاطمه و حسنين عليهم السلام حضور يافتند . سران نصارا با ديدن اين افراد ، سخت مضطرب گشتند ، از « مباهله » خوددارى ورزيدند و حاضر به مصالحه و پرداخت « جزيه » شدند و صحنه را به آرامى ترك گفتند . « 2 » اين رويداد كه در منابع تاريخى و تفسيرى شيعه و سنى آمده و مورد اتفاق هر دو فرقه است ، از بزرگترين مناقب اهل بيت عليهم السلام شمرده مىشود ؛ زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله از بين مردان ، زنان ، و فرزندان امّت ، تنها على و فاطمه و حسنين عليهم السلام را به صحنه مباهله آورد . و آنها را در مقابل عدّهء كثيرى از مردان و زنان نصارا قرار داده و مخصوص به اسم « انْفُسَنا » و « نِساءَنا » و « ابْناءَنا » نموده است . « 3 »