حمل و جابجايى كليد آنها جمعى از مردان قوى را خسته مىكرد قارون به مال و مكنت خود بسيار مغرور بود . قومش او را پند دادند و گفتند : به مال انبوه خود مغرور مباش ، خداوند مغروران را دوست نمىدارد ، به‌وسيلهء امكاناتى كه خدا به تو داده است ، آخرت بجوى و از دنيا هم نصيب و سهمت را فراموش مكن ، چرا كه اگر كسى آخرت را بجويد ، از مواهب دنيا نيز بىبهره نمىماند ، در حق مستمندان و محرومان نيكى كن ، چنان‌كه خداوند در حق تو احسان كرده است ، در زمين فساد مجو كه خدا مفسدان را دوست نمىدارد . قارون در پاسخ گفت : ثروت كلانى كه مىبينيد ، با مهارت ، تدبير و دانش خويش به دست آورده‌ام و چيزى كه به خودم اختصاص دارد ، چرا در حق ديگران احسان كنم ؟ ! او با اين مستى و غرور ، روزى همراه با ملازمان و خادمان و مركبها و موكبهاى چشمگير در ميان مردم ظاهر گشت . دنيا دوستان گفتند : اى كاش ما نيز همچون قارون چنين مال و ثروتى داشتيم ، بر خلاف صاحبان علم و دانش خدايى كه در ردّ انديشهء دنياپرستان گفتند : واى بر شما ! ثواب و پاداش خدا بر مؤمنان و صالحان بالاتر از مال و ثروت دنياست . « 1 » خداوند او را با همهء امكاناتش در زمين فرو برد و كسى نتوانست به يارى او بشتابد . در نتيجه ، آنهايى كه خيال به دست آوردن مال قارونى بر سر داشتند ، پشيمان گشته و گفتند : توسعه يا تنگى رزق به دست خداست . اگر خداوند بر ما منّت ننهاده بود ، اكنون ما نيز به خاطر آرزوى نابجاى خود ، در زمين فرو مىرفتيم . بدين سان خداوند او را به طاغوتيان و مستكبران گذشته‌هاى دور ملحق كرد و به هلاكت رساند و در قيامت هم عذاب دردناك در انتظار اوست و به يقين به آتش دوزخ سپرده خواهد شد . « 2 »