اين خبر غيبى آن حضرت ، پس از مدتى به‌وقوع پيوست و مردم شاهد غرق شدن آن بودند . به گفتهء مورخان و شارحان نهج‌البلاغه ، شهر « بصره » پس از امير مؤمنان عليه السلام در اثر طغيان خليج فارس دو بار غرق شده است : 1 - در زمان القادر باللّه . 2 - در زمان القائم باللّه . « 1 » ابن ابىالحديد مىنويسد : هنگام غرقِ بصره تنها مسجد جامع بصره مانند سينهء پرنده ديده مىشد . « 2 »

حضرت امير مؤمنان عليه السلام اوضاع سياسى و اجتماعى مسلمانان را بازگو مىكند و ظاهر شدن يكى از حاكمان مستبدى را كه در رأس حكومت قرار مىگيرد و باوى به دشمنى ظاهرى و باطنى مىپردازد ، پيشگويى و به برخى از صفات وى اشاره مىكند : « أَما انَّهُ سَيَظْهَرُ عَلَيْكُمْ بَعْدى رَجُلٌ رَحْبُ الْبُلْعُومِ ، مُنْدَحِقُ الْبَطْنِ ، يَأْكُلُ ما يَجِدُ وَ يَطْلُبُ ما لا يَجِدُ فَاقْتُلوُهُ وَ لَنْ تَقْتُلُوهُ ، الا وَ انَّهُ سَيَأْمُرُكُمْ بِسَبّى وَالْبَرائَةِ مِنّى » « 3 » آگاه‌باشيد ، پس‌از من مردى برشما پيروز مىگرددكه داراى گلوى گشاد و شكم برآمده است . هرچه پيدا كند مىخورد و هرچه پيدا نكند مىجويد ، بكشيد او را ! [ هر چند ] هرگز نخواهيد كشت . بدانيد كه شما را دستور خواهد داد كه مرا دشنام دهيد و از من تبرّى بجوييد . در تعيين اين شخص كه با صفات حيوانى توصيف شده اختلاف نظر است آنچه كه معروف و مورد تأييد محقّقان و برخى از شارحان نهج‌البلاغه ، همانند ابن ابى الحديد و . . . است مقصود از آن ، معاوية بن ابىسفيان است زيرا وى به پرخورى و داشتن شكم بزرگ معروف بوده در حدى كه در آخر غذا مىگفت : « سفره را برداريد ، به خدا سوگند سير نشدم بلكه خسته شدم » و اين صفت پست وى در اثر نفرين حضرت پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد او ،