« يا ايُّهَا الَّذينَ آمَنوُا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتى اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبّوُنَهُ . . . » « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! هر كس از شما ، از آيين خود باز گردد ، خداوند جمعيتى را مىآورد كه آنها را دوست دارد و آنان ( نيز ) او را دوست دارند . در جاى ديگر مىفرمايد : « وَ انْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكوُنوُا امْثالَكُمْ » « 2 » و هر گاه سرپيچى كنيد ، خداوند گروه ديگرى را جاى شما مىآورد پس آنها مانند شما نخواهند بود . در اين آيات خداوند به اهل ايمان هشدار مىدهد كه اگر تمام مسؤوليتهاى هدفدار خود را به عهده نگيرند و از دستورات الهى سرپيچى نمايند و نسبت به حقوق مالى و . . . مسلمانان بىتفاوت باشند ، بىشك مشمول اين سنّت تاريخى مىشوند يعنى از مسير اصلى كنار مىروند و نسلى نو با صفات و شرايط خاصى جايگزين آنان مىگردد . حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « قَدْ طَلَعَ طالِعٌ وَ لَمَعَ لامِعٌ وَ لاحَ لائِحٌ وَاعْتَدَلَ مائِلٌ وَ اسْتَبْدَلَ اللَّهُ بِقَوْمٍ قَوْماً وَ بِيَوْمٍ يَوْماً وَ انْتَظَرْنَا الْغِيَرَ انْتِظارَ الُمجْدِبِ الْمَطَرَ » « 3 » ستاره‌اى طلوع كرد ، شهابى بدرخشيد ، واقعه‌اى رخ نمود ، انحراف و كژى اعتدال يافت . خداوند قومى را به قومى و روزى را به روزى ديگر تبديل نمود ، چون قحطى زده‌اى كه در انتظار باران باشد ، در انتظار تغيير اوضاع بوديم .