1 - گرچه سنت « امداد » فراگير و شامل همهء انسانهاست چه كافر ، چه فاسق و چه مؤمن ، ولى از سنتهاى مشروط شمرده شده است بدين دليل كه مسبوق به رفتار و خواست قلبى افراد است يعنى آنان دنيا يا آخرت را به‌صورت جدّى مىخواهند و دربارهء آنها دست به تلاش و كوشش مىزنند آنگاه امدادهاى الهى به آنان مىرسد ، بر خلاف دو سنّت « هدايت توسط انبيا » و « آزمايش » كه مسبوق به افعال انسانها نيستند ؛ مردم چه بخواهند ، چه نخواهند ، هم مورد تبليغ و هدايت واقع مىشوند و هم مورد ابتلا و امتحان . « 2 » 2 - از تحليل آيات ياد شده بر مىآيد كه امدادهاى الهى به مؤمنان به مراتب ، بيشتر از كمكها و امدادهايى است كه به غير مؤمنان مىرسد گاهى از اسباب و علل عادى هم مىگذرد و مددهاى غيبى و فوق طبيعى را نيز شامل مىشود . « 3 » ما اين حقيقت را در زندگى افراد و جوامع شايسته و مؤمن ، بويژه در طول هشت سال دفاع مقدس در جبهه‌هاى نبرد دريافتيم . 3 - امداد خداوند نسبت به كافران و غير مؤمنان هرگز با حكمت و عدل خداوند منافات ندارد زيرا امدادها طبق خواسته‌هاى خود آنها و پس از اتمام حجت است .