صراحت آن را بيان مىكند : « انَّا مَكَّنَّا لَهُ فِى الْارْضِ وَ اتَيْناهُ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ سَبَباً » « 1 » ما در زمين به او امكاناتى داديم و از هر چيزى وسيله‌اى به دو بخشيديم . تمكين يعنى قدرت دادن ، خداوند ذىالقرنين را متمكن ساخت تا با ملك و سلطنت به هر شكلى كه بخواهد در زمين تصرف كند . « 2 » او چنان قدرتمند بود كه تمام گردنكشان و زورمندان در پيش وى خاضع و دشمنان در مصاف با او پر شكسته بودند . او در ميدان جنگ از سرما و گرما ، ناهمواريها و دشواريها باك نداشت . « 3 » او در سفر سوم به مردم مستضعف برخورد كرد كه از سوى يأْجوج و مأْجوج پيوسته مورد ستم قرار مىگرفتند . آنان از ذىالقرنين استمداد كردند تا ميان آنها و يأجوج و مأجوج سدّى ايجاد كند تا از تهاجم و مزاحمت آنان رهايى يابند او پيشنهاد آنها را پذيرفت و پس از تدارك ابزار و آلات و قالبهاى آهن ، مس مذاب سدّ فولادينى ساخت ولى بر خلاف قدرتمندان در پايان كار ، به علم و آگاهى و قدرت فكرى و فنّى خود مغرور نگشت بلكه آن را از آنِ خدا دانست و گفت : « هذا رَحمْمَةٌ مِنْ رَبّى » « 4 » اين رحمتى است از جانب پروردگارم .

خداوند پيامبرانى را براى هدايت مردم « انطاكيّه » « 5 » دومين شهر بزرگ سرزمين شامات ، فرستاد ولى آنها همچنان در كفر خود باقى مانده و از پيامبران الهى اعراض كردند و حتّى به مخالفت و تهديد و شكنجهء آنان پرداختند . در اين هنگام مردى كه بعدها