تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — صفحة 74

در تاريخ 1343 هجرى شمسى ، لايحه‌اى در مجلس تصويب شد كه بر اساس آن اتباع آمريكايى در ايران مصونيّت قضايى پيدا كردند و اين لايحه به منزلهء اجازهء رسمى به بيگانگان بود كه در ايران دست به هر عملى بزنند و از هر نوع عكس‌العمل قضايى مصون باشند . به دنبال اين لايحه ، امام خمينى ( ره ) فتواى تاريخى خويش را صادر كرد ؛ فتوايى شورانگيز كه چون آتشفشان ، هستى استبداد را سوزاند ؛ فتوايى كه با آيهء « نفى سبيل » آغاز مىشود و ارزش اين اصل را بيشتر متبلور مىسازد : بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم . لَن يَجعَلَ اللَّهُ لِلكفِرينَ عَلَى المُؤمِنينَ سَبيلًا . ملّت ايران مىداند اين روزها در مجلس چه گذشت ؟ مىداند مجلس به پيشنهاد دولت ، سند بردگى ملّت ايران را امضاء كرد ؟ اكنون مستشاران آمريكا ، نظامى و غيرنظامى با جميع خانواده و مستخدمين آنها آزادند هر جنايتى بكنند . دادگاههاى ايران حقّ رسيدگى ندارند ، چرا ؟ اكنون من اعلام مىكنم كه اين رأى ننگين مخالف اسلام و قرآن است و قانونيّت ندارد . « 1 » پٌرسش 1 . تأمين چيست و بر چه اصولى استوار است ؟ 2 . پناهندگى در گذشته و حال با پناهندگى در جهان اسلام چه فرقى دارد ؟ 3 . از جلمهء « حَتّى يَسمَعَ كَلمَ اللَّهِ » چه چيزى برداشت مىكنيد ؟ 4 . نظر قرآن نسبت به معاهدات بين المللى چيست ؟ 5 . ملاك مبارزه با رهبران كفر چيست ؟ 6 . اهميت سياسى قاعدهء نفى سبيل را بيان كنيد . 7 . مقصود از نفى سبيل چيست ؟ 8 . آثار مهمّ نفى سبيل را يادآور شويد . 9 . نظر امام خمينى دربارهء روابط با دولتهاى كافر چيست ؟