تولى و تبرى در قرآن (فارسى) — صفحة 63

و همچنين تأييد ، توجيه و تبرئه عمل آنها ، از مصاديق روشن تكيه بر ستمگران است كه از آن بايد پرهيز كرد . 2 . قطع هر نوع همكارى و مساعدت فكرى و عملى با اهل فسق و فساد ، راه دوّم تبرّى از آنهاست . وَ لاتَعاوَنُوا عَلَى الْاثْمِ وَ الْعُدْوانِ . ( مائده : 2 ) در گناه و تجاوز يكديگر را يارى نكنيد . حضرت امام سجّاد ( ع ) مىفرمايد : ايَّاكُمْ وَ صُحْبَةَ الْعاصينَ وَ مَعُونَةَ الظّالِمينَ وَ مُجاوَرَةَ الْفاسِقينَ احْذَرُوا فِتْنَتَهُمْ وَ تَباعَدُوا عَنْ ساحَتِهِمْ . « 1 » از دوستى گنه پيشگان ، يارى ستمگران و همراهى فاسقان بپرهيزيد ، از فتنه و آشوب آنان بترسيد و از حضور در كنارشان دورى جوييد . 3 . افشاگرى و غيبت عصيانگران ، راه ديگرى است براى برائت از آنها و اين روشى است كه سنّى و شيعه در آن اتّفاق نظر دارند . « 2 » لَا يُحِبُّ اللَّهُ الجَهرَ بِالسّوءِ مِنَ القَولِ الّا مَن ظُلِمَ . ( نساء : 148 ) خداوند بلند كردن صدا را به بدگويى دوست نمىدارد ، مگر از ستمديده . پيامبر اسلام ( ص ) مىفرمايد : مَنْ الْقى جِلْبابَ الْحَياءِ فَلا غَيْبَةَ لَهُ . « 3 » هر كس پردهء حيا را بيفكند غيبتش جايز است . امام صادق ( ع ) مىفرمايد : اذا جاهَرَ الْفاسِقُ بِفِسْقِهِ فَلا حُرْمَةَ لَهُ وَ لاغِيْبَةَ . « 4 » هر گاه فاسق آشكارا عمل ناشايست انجام دهد ، احترام و غيبتى ندارد .