چنان‌كه پيش از اين گفتيم ، ولايت عبارت است از : « نزديكى بدون فاصله دو يا چند چيز به گونه‌اى كه موانعى كه چه بسا در مسير هدف آنهاست از ميان برداشته شود . » « 1 » حال اگر هدف از اين نزديكى ، ادارهء شئون و امر و نهى چيزى باشد ، « ولىّ » در چنين صورتى « مدبّر و حاكم » مىشود و ولايت از نوع « ولايت تدبير و سرپرستى » است . و اگر هدف از آن ، جذب دلها به يكديگر باشد ، « ولاء محبّت » است و « ولىّ » به معناى محبوب است ؛ محبوبى كه آدمى نمىتواند دل خود را از ابراز محبت و عشق و علاقه به او باز دارد و نفسش ناخودآگاه به سوى وى جذب مىشود و از او اطاعت مىكند . و اگر هدف از پيوند و نزديكى ، كسب نصرت و يارى باشد ، در اين صورت « ولىّ » ناصر و ياور او خواهد بود و چنين ولايتى را « ولايت نصرت » مىگويند . بنابراين ولايت بر سه نوع است : 1 . ولاء تدبير و سرپرستى ؛ 2 . ولاء محبّت ؛ 3 . ولاء نصرت . از اين پس ، بحث ما بر محور ولايتهاى سه گانه و تبيين آنها خواهد بود .