ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 84

ما [ پيامبران ] براى جمع مال برانگيخته نشده‌ايم ، بلكه براى انفاق آن مبعوث گشته‌ايم . انفاق از پايه‌هاى حيات اجتماعى و از اركان ايمان و از صفات بارز مؤمنان است : « قُل لِّعِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَيُنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ . . . » « 1 » به بندگان مؤمن من بگو نماز بگزارند و از آنچه روزى ايشان كرده‌ايم ، انفاق كنند . امام صادق عليه السلام فرمود : انَّما شيعَتُنا يُعْرَفُونَ بِخِصالٍ شَتّى بِالسَّخاءِ وَ الْبَذْلِ لِلِاخْوانِ » « 2 » شيعيان ما با خصوصيّات مختلفى شناخته مىشوند [ از جمله ] با سخاوت و بذل و بخشش به برادران دينى خود . انفاق در بيشتر موارد همراه با نماز آمده و اين گوياى اهميت آن است . همچنين در مواردى انفاق در راه خدا براى تأمين هزينه‌هاى جنگ ، جهاد مالى و در رديف جهاد با جان آمده است . « . . . وَجَاهِدُوا بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ » « 3 » و با مال و جان خويش در راه خدا جهاد كنيد . مرحوم طبرسى مىنويسد : آيه بر اين دلالت دارد كه جهاد با نفس و مال بر كسى كه بر آنها توان دارد ، واجب است و كسى كه بر هيچ يك از آنها قدرت ندارد ، به هر شكلى كه مىتواند بايد جهاد كند . « 4 » انفاق و احسان ، نزد خدا اجر فراوان دارد و حتى در مواردى پاداش آن به بيش از هفتصد برابر مىرسد « 5 » و ترك آن كه « بُخل » خوانده مىشود ، پيامدهاى ناگوارى دارد كه عُسر و حرج در دنيا « 6 » عذاب سخت در آخرت « 7 » و دورى از خداوند از جملهء