رفتار با فقرا و مساكين بايد براساس ملاطفت و مهربانى باشد . اين امر بطور مستقيم مورد توجّه قرآن كريم قرار گرفته است . خداوند شيوهء برخورد با افراد فقير را به پيامبر صلى الله عليه و آله يادآور مىشود تا اسوهء حسنه و الگوى ثابتى براى امّت اسلامى باشد . « وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطاً » « 1 » با كسانى باش كه پروردگار خود را صبح و عصر مىخوانند و تنها ذات او را مىطلبند ، چشم‌هاى خود را به خاطر زينت‌هاى دنيا ، از آنها برمگير و از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن ، همان‌ها كه پيروى هواى نفس كردند و كارهايشان افراطى است .