خلاصه
پيكار زبانى و عملى با ثروتمندان بىايمان يكى از اصول اوّليّهء پيامبران است كه قرآن بر آن تأكيد فراوان دارد . اگر پيامبران با آنها مبارزه و قطع رابطه نمىكردند ، ممكن بود تحت تأثير ثروت آنها قرار بگيرند و وقفهاى در رسالتشان پديد آمده ، پايگاه مردمى خود را از دست بدهند .
امام على عليه السلام با تكيه بر قرآن با ثروت پرستان زمانش به مبارزه برمىخاست ، عزّت شخص را در حقجويى و ذلّت را در مال اندوزى نامشروع مىدانست و پيوسته مردم را از عذاب خدا مىترسانيد .
ابوذر در تعاليم اسلامى ، عليه حاكمان ثروتمند به پا خاست و از وجود اكثريت محروم و مستمند و اقليّت ثروتمند و رفاهطلب اعلان تنفر كرد . او در شام عليه خليفه و اطرافيانش سخنرانى مىكرد و آيهء كنز را بر ايشان مىخواند و آنها را به عذاب خدا تهديد مىكرد و در كوى و برزن به افشاى علنى مىپرداخت .
زراندوزى ، سبب هلاكت و عذاب اخروى ثروت اندوزان مىشود . سقوط جامعههايى متكاثر و رفاهپرست از نظر قرآن يك سنت ثابت است .
پرسش
1 - قرآن براى مبارزه پيامبران با مُترفان ، چه دستوراتى داده است ؟
2 - دو حديث نبوى دربارهء مبارزه با ثروتمندان بنويسيد .
3 - چرا ابوذر قيام كرد ؟
4 - سرمايهداران بىايمان چه فرجامى دارند ؟
ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 130
مساهمون: جعفر وفا
ص١٣٠