ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 127

ثبت كرده‌اند مراجعه شود به رقم‌هاى درشتى از نقدينگى ، برده‌ها ، املاك و كاخ‌هاى رفيع برمىخوريم كه انسان شگفت‌زده مىشود و در مىيابد كه عثمان ، معاويه و ساير بنىاميّه وضعى در مدينه و شام پديد آوردند كه دست كمى از قيصرهاى روم و پادشاهان ايران سابق نداشت . ياران پيامبر و تربيت يافتگان مكتب حضرت على عليه السلام به خوبى درمىيافتند كه اسلام ، فقر را براى اكثريت و ثروت كلان را براى طبقه‌اى خاصّ تجويز نمىكند . اگر ثروتمندان به حكم اسلام رفتار مىكردند ، نه خود به اين ثروت مىرسيدند و نه اغلب مردم دچار فقر و فلاكت مىشدند « 1 » از اين‌رو ، برخى از ياران پيامبر در كنار حضرت على عليه السلام به مبارزه با اين گروه برخاستند و آنان را ثروت اندوزان غاصب معرفى كردند . ابوذر غفارى در پايگاه حكومت معاويه در محافل و ميادين عمومى و در فرصت‌هاى مناسب آيهء كنز را مىخواند : « وَالَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ * يَوْمَ يُحْمَى عَلَيْهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوَى بِهَا جِبَاهُهُمْ وَجُنُوبُهُمْ وَظُهُورُهُمْ هذَا مَا كَنَزْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا مَاكُنْتُمْ تَكْنِزُونَ » « 2 » و كسانى كه زر و سيم مىاندوزند و در راه خدا انفاق نمىكنند ، به عذابى دردآور بشارت ده . روزى كه در آتش جهنّم گداخته شود و پيشانى و پهلو و پشتشان را با آن داغ كنند . اين است آن چيزى را كه براى خود اندوخته بوديد . حال طعم اندوختهء خويش را بچشيد . اين آيه بيشتر از هر آيهء ديگرى دلالت دارد كه فقرا حقّى در اموال اغنيا دارند . و نيز بر اين دلالت مىكند كه بر مستمندان و محرومان يا ولى شرعى آنان است كه براى دريافت حقوق خود ، با اغنيا پيكار كنند . « 3 » ابوذر با چنين حركت قاطع ، ثروتمندان اموى را از زرپرستى برحذر داشت و مستمندان را به حقوق خويش آشنا مىساخت ، گرچه حكّام زراندوز اموى ، تاب