ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 120

ما بيقين گمراهيم ، بلكه ( از رحمت خدا ) محروميم . يعنى خود را با بُخل شديد از رحمت خداوند محروم ساختيم . يكى از آنان كه رأى پسنديده‌اى داشت ، گفت : مگر من به شما نگفتم : چرا به سوى خدا نمىآييد و توبه نمىكنيد ؟ ! سپس همديگر را نكوهش كردند و گفتند : « يَاوَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ » « 1 » اى واى بر ما كه به حق عصيانگر بوديم ! 2 - آل فرعون فرعونيان در سرزمين مصر ، داراى قدرت و مكنت فراوان بودند ؛ باغ‌هاى پرمحصول چشمه سارها و نهرهاى پرآب ، مزارع پهناور ، قصرهاى سر به فلك كشيده و زيبا در اختيار داشتند ؛ از ميوه‌هاى گوناگون بهره‌مند بودند ؛ از نظر اجتماعى نيز در آسايش و امنيّت كامل به سر مىبردند . ولى اين همه نعمت را در راه صحيح مصرف نكردند ، بلكه از آنها در جهت رواج فساد و طغيان سود جستند ؛ مجالس عيش و عشرت برپا كردند ، عدّه‌اى را به استضعاف مالى و فكرى كشيدند و طبقهء محروم را با دستمزد بسيار ناچيز استخدام كردند و . . . خداوند حضرت موسى را برانگيخت تا آنهارا به دادگرى و درستكارى و ترك فساد فراخواند ، ولى آنان از فرمان خدا اطاعت نكردند و به پيام موسى وقعى ننهادند . در نتيجه ، به آتش قهرالهى دچارشده ، به هلاكت رسيدند و ثروت خود را به ديگران واگذاشتند : « كَمْ تَرَكُوا مِن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ * وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ * وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ * كَذلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْماً آخَرِينَ » « 2 » پس از خود ، چه باغ‌ها و چشمه‌سارها بر جاى گذاشتند و كشتزارها و خانه‌هاى نيكو و نعمتى كه در آن ، غرق شادمانى بودند . اين چنين بود ماجراى آنان و ما آن نعمت‌ها را به مردمى ديگر واگذاشتيم .