ثروت از ديدگاه قرآن (فارسى) — صفحة 109

نكنند . چنان كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمود : آن كه خداوند ، قرآن به دو عطا كرده است ، اگر تصوّر كند شخصى به متاعى بهتر از آن دست يافته است ، نعمت بزرگ را كوچك و نعمت كوچك را بزرگ شمرده است . مقصود پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اين است كه چيزى با قرآن برابرى نمىكند . كسى كه در خدمت قرآن است ، بايد به آن بسنده كند و آن را ثروت عظيم و پايان نايافتنى بداند و چشم به مال ديگران ندوزد . امام صادق عليه السلام در اين باره مىفرمايد : هر كس كه قرآن بخواند بىنياز است و بعد از قرآن فقرى نيست ، و گرنه چيزى انسان را از آن بىنياز نمىكند . « 1 » ه . توجه به مبدأ هستى قرآن ، مردم را همواره به مبدأ هستى توجه مىدهد تا بدانند كه در همه حال محتاج او هستند و جز با اتّصال به او به « غناى واقعى » نخواهند رسيد : « يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ » « 2 » اى مردم ! همهء شما به خدا نيازمنديد و خداوند بىنياز و ستودنى است . و - قناعت قانع شدن به دارايى و محصول كار خويش ، يكى از بهترين راه‌هاى رسيدن به بىنيازى و بازداشتن نفس از افزون‌طلبى است . اگر آدمى قانع نباشد ، هرگز سير نمىگردد و هميشه خود را محتاج مىبيند . حضرت امام كاظم عليه السلام مىفرمايد : « مَنْ لَمْ يَقْنَعْ بِما يَكْفيهِ لَمْ يُدْرِكِ الْغِنى ابَداً » « 3 » هر كس به مالى كه كفافش مىدهد ، قانع نباشد توانگرى ، را هرگز نخواهد ديد . حضرت على عليه السلام فرمود : من بىنيازى را جستم و جز در قناعت نيافتم ، پس قناعت بجوييد تا بىنياز شويد . « 4 »