و ضربه زدن به رژيم اموى بود امام سجاد ( ع ) پس از دفن امام حسين ( ع ) روى قبر را پوشيد و بر آن نوشت : « هذا قبر الحسين‌بن على بن ابى طالب الذّى قتلوه عطشاناً . » « [ اى مردم بدانيد ! ] اين قبر حسين‌بن على ( ع ) است كه او را با لب تشنه شهيد كردند . » حضرت مىتوانست اوصاف ديگرى براى سيدالشهدا بيان كند اما تأكيد بر اين كه او را آنگونه به شهادت رساندند نوعى افشاگرى است . « 1 » ب ) وقتى بنى اسد مىخواستند پيكر مطهّر شهدا را به خاك بسپارند سوار ناشناس نزد آنها آمد و گفت : براى چه اينجا آمده‌ايد ؟ گفتند : براى دفن اجساد مطهّر شهدا آمده‌ايم ولى بدنها را نمىشناسيم ، همين كه آن سوار اين جمله را شنيد با صداى بلند گريه كرد و فرياد زد : « وا - اباه - وا اباعبداللَّه ليتك حاضرا و ترانى اسيراً ذليلًا . » « آه پدرم ، آه‌اى اباعبداللَّه اى كاش در اينجا حاضر بودى و مىديدى كه مرا اسير و خوار نمودند . » سپس به آنها فرمود : من شما را راهنمايى مىكنم از اسب پياده شد و كنار پيكرهاى پاره پاره عبور كرد ناگهان چشمش به پيكر مطهّر حسين ( ع ) افتاد . آن را در آغوش گرفت و با چشمى گريان و حالى غمبار گفت : اى بابا ! با كشته شدن تو چشم مردم شام روشن و بنى اميّه شاد شد ، اى بابا پس از تو غم و اندوه ما بسيار طولانى خواهد بود . سپس اندكى كنار پيكر آن حضرت رفت و كمى خاك آنجا را برداشت ، قبر آماده‌اى پيدا شد ، خودش بدن پاره پاره پدر را در ميان قبر گذاشت . « 2 »