امام حسين ( ع ) روز يكشنبه ، بيست و هشت رجب سال 60 ه . ق از مدينه عازم مكه شد . افرادى كه در اين سفر معنوى و پرمشقت امام حسين ( ع ) را همراهى كردند عبارت بودند از : فرزندان [ از جمله امام سجّاد ( ع ) ] ، برادران ، برادر زادگان به جز محمدبن‌حنيفه . « 1 » امام حسين ( ع ) با فرزند عزيزش علىبن الحسين ( ع ) ، و ساير اهل بيت شب جمعه سوّم ماه شعبان سال 60 قمرى وارد مكه شد « 2 » و پس از 4 ماه و شش روز اقامت در اين شهر عازم كربلا شد . « 3 » درباره‌ى وقايع بين مكه و كربلا ، تنها سه گزارش از امام سجاد ( ع ) نقل شده است : الف ) [ پس از خروج از مكه ] در هيچ منزلى فرود نيامديم و از آنجا كوچ نكرديم مگر اينكه [ پدرم ] ماجراى يحيىبن زكريا و كشته شدن او را يادآور مىشد و روزى فرمود : « از پستىهاى دنيا نزد خدا اين است كه سر يحيىبن زكريا را به رسم هديه نزد زن بدكاره‌اى از بنى اسرائيل بردند ! » « 4 » ب ) هنگامى كه از مكه خارج شديم عبداللَّه‌بن جعفر نامه‌اى به امام حسين ( ع ) نوشت و آن را با دو فرزندش عون و محمد به نزد آن جناب فرستاد . مضمون نامه در خواست انصراف از سفر عراق بود « 5 » كه به جهت اختصار از ذكر آن خوددارى مىكنيم .