پس از مرگ معاويه ( در رجب سال 60 ه . ق ) يزيد بر اريكهء قدرت تكيه زد « 1 » و پس از سه روز استراحت در قصر ، بر فراز منبر رفت « 2 » و با حاضران از رؤياى خود مبنى بر جنگ با مردم عراق سخن گفت « 3 » و از آنان خواست تا با او بيعت كنند . امام حسين ( ع ) به عنوان يكى از شخصيت‌هاى بزرگ اسلامى در جواب نامه‌ى يزيد به وليد بن عقبه ، حاكم مدينه فرمود : « ما كنتُ ابايُع ليزيد » « هرگز با يزيد بيعت نخواهم كرد . » چون وليد نتوانست از امام حسين ( ع ) بيعت بگيرد يزيد بعدها وى را از حكومت بر كنار كرد . « 4 » مروان بن حكم را به جاى او نشاند . امام حسين ( ع ) موقعيت مدينه را مناسب نديد و تصميم گرفت از حجاز به سمت عراق حركت كند . از اين روى براى خداحافظى نزد قبور رسول خدا ( ص ) « 5 » ، حضرت زهرا ( س ) و برادرش امام مجتبى ( ع ) رفت « 6 » و سپس با اهل بيت عصمت و طهارت از مدينه خارج شد . « 7 » امام سجّاد نيز كاروان شهادت را همراهى و به سوى مكه حركت كرد .