اسيران و جانبازان كربلا — صفحة 192

2 - امّ وهب امّ وهب دختر عبداللَّه بن عمير كلبى است . برخى نام وى را قمر يا قمرى خوانده‌اند . « 1 » او با همسرش در يكى از محلّه‌هاى كوفه سكونت داشت ، ولى براى حمايت از امام حسين ( ع ) همراه همسرش به كربلا رفت و پس از شهادت او خاك و خون از چهره‌اش برگرفت و گفت : « بهشت گوارايت باد ! » در همين لحظه غلام شمر كه رستم نام‌داشت ، با عمود آهنين برفرق زن‌زد و او را به‌شهادت رساند . « 2 » ام‌ّوهب نخستين بانويى بود كه در كربلا به شهادت رسيد . « 3 » 3 - حميدة بنت مسلم ( ع ) « 4 » حميده فرزند مسلم از ام كلثوم دختر امام على ( ع ) مىباشد . وى در سفر كربلا يازده سال داشت . در بين راه ، آنگاه كه خبر شهادت مسلم به امام حسين ( ع ) رسيد ، آن حضرت او را بر زانوى خود نشاند و دست نوازش بر سرش كشيد و فرمود : « من ، پدرت هستم و دخترانم خواهرت هستند . » در اين لحظه صداى گريهء حميده و ديگر فرزندان مسلم بلند شد و فرياد « وا مسلما و وا ابن عقيلا » سر دادند . روز عاشورا هنگام حملهء دشمن به خيمه‌ها ، اين دختر در زير دست و پاى مهاجمين به درجهء رفيع شهادت نايل آمد . « 5 » 4 - درّة الصدف او ، دختر عبداللَّه بن عمر انصارى است . چون مأموران ابن زياد ، كاروان اسراى كربلا و سرهاى مطهّر شهيدان را به سوى شام مىبردند ، درّة الصدف و جمعى از زنان ، در نزديكى شهر حلب ، براى رهانيدن اسرا به مقابله با آنان برخاستند . ولى با وجود كمك مردم موفّق