نامش دانسته نيست ولى دوستدار اهل بيت ( ع ) ، از زنان شجاع عاشورا و همسرش على بن مظاهر ، شهيد كربلا است . « 2 » اين بانوى مؤمنه و باوفا چون شنيد امام حسين ( ع ) به يارانش فرمود : « هر كه همسرش را با خود آورده او را به قبيله بنى اسد برگرداند ؛ زيرا من فردا كشته مىشوم و بانوانم اسير مىشوند . » با تبسّم نزد شوهرش آمد و از او سؤال كرد : تو چه مىكنى ؟ گفت : برخيز تا تو را نزد خويشانت ببرم . زن بر آشفت و به او خطاب كرد : اى فرزند مظاهر ! به خدا سوگند با من منصفانه رفتار نمىكنى . آيا مىپسندى دختران رسول خدا ( ص ) اسير شوند و من آزاد باشم ؟ آيا شايسته است چادر از سر زينب ( س ) بردارند و گوشواره از دختران حضرت زهرا ( س ) بربايند و من در امان باشم ؟ آيا سزاوار است تو نزد رسول خدا ( ص ) رو سفيد باشى و من پيش فاطمه زهرا ( س ) رو سياه باشم ؟ به خدا سوگند شما مردان را يارى كنيد و ما بانوان را . على بن مظاهر ! با چشم گريان به سوى امام ( ع ) برگشت . امام حسين ( ع ) پرسيد : چرا گريانى ؟ عرض كرد : سرورم ! همسر اسدى من جز يارى و همراهى با شما را نمىپذيرد . امام ( ع ) گريست و فرمود : خدا همهء شما را پاداش نيك دهد . « 3 » به يقين اين زن شجاع در كاروان اسيران كربلا نيز شركت داشته است .