اسيران و جانبازان كربلا — صفحة 102

پس واى بر تو اى ميمون « 2 » با شتاب برگرد ، و خبر بياور از سبط شريف كه مظهر هدايت و برترى است . بگو براى ما كه كجا رهايش كردى ، كجا است آن كسى كه كارهاى بزرگ برعهدهء او بود . اى ميمون آيا حسين را بردى ، در حالى كه ما سرپرستى نداريم و چه كسى اين بار سنگين را حمل كند . اى ميمون حسين ( ع ) را از بين بردى ، و آمدى بانگ برآوردى و شيهه مىكشى . اى ميمون مرگ را به حسين نوشاندى ، و او را در ميان دشمنان به خاك و خون افكندى . اى ميمون چرا خود را فداى آن جناب نكردى ؟ ، امّا خواست همين بود كه شد . اى ميمون دشمن ما را از سرپرست ما دلشاد كردى ، و او را بين دشمنان انداختى . اى ميمون برگرد ، سخن كوتاه كن . ديگر اميد و آرزوى دوستى ما را ندارى . در فراقت ذليل و خوار شدم اى برادرم ، و بعد از عزّت و سربلندى دوباره ذليل گشتم . برادرم چه كسى پس از تو از ما نگه‌دارى كند و هنگام هجوم دشمن چه كسى از ما حمايت كند . برادرم ، چه كسى حامى و ياور ما باشد ، بدرستى كه امروز عزم و اراده‌ام سست شد و از كار افتاد .