رسالت برمىگردد همه و همه به خداى متعال انتساب دارد و به خواست و مشيّت و ارادهء حقّ باز مىگردد و مىتوان با صراحت و وضوح گفت : خدا وحى فرستاد و خدا وحيش را به مردم ابلاغ نمود و خدا آنها را به سوى مقصد و مَآل خويش روانه نمود .
و از طرف ديگر صريحاً مقام ابلاغ و بيان وحى براى جامعه به خود پيامبر نسبت داده مىشود زيرا اختيار و ارادهء او در اين ميان نقش اساسى داشته است .
بنابراين در مورد پيامبران الهى آنچه بين ما و ايشان مشترك است ، عمل ظاهرى و كردار ظاهرى ما و آنهاست چه در مورد ابلاغ وحى به جامعه باشد و يا پرداختن به امور جامعه و امور شخصيّه و رفت و آمد در ميان مردم و صحبت كردن و اندرز دادن و رفع خصومتها و اختلافات و . . .
و آنچه اختصاص به آنها دارد و ما را در آن شركت و نصيبى نيست مسأله وحى و يافتههاى عالم ربوبى به شكل و طرز خاصّ است كه در فصل مربوط به تبيين و تفسير پديدهء وحى خواهد آمد .
در اينجا فصل اوّل در توحيد افعالى را خاتمه مىدهيم و به فصل دوّم كه تبيين حقيقت علم است مىپردازيم .
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 98
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٩٨