الْمُفْلِحُونَ ، وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ فَأُولئِكَ الَّذينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فى جَهَنَّمَ خالِدُونَ ، تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فيها كالِحُونَ ، أَ لَمْ تَكُنْ آياتى تُتْلى عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ ، قالُوا رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّين . [ 1 ]
« تا اينكه مرگ يكى از ايشان را فرا مىگيرد فريادش بلند گشته مىگويد كه پروردگارا مرا بازگردان . شايد بتوانم جبران گذشته و مافات بنمايم ابداً اين طور نخواهد بود و بازگشتى در كار نمىباشد و اين سخنى است كه از دهان تجاوز نمىنمايد درحاليكه در پيشاپيش آنان عالم برزخ تا روز قيامت امتداد يافته است ( و آنان در عالم برزخ به نتيجه كردار خود در دنيا خواهند رسيد ) .
پس زمانى كه در صور دميده شود ديگر رابطه و نسبتى در بين نخواهد بود و درخواست و سؤالى ردّ و بدل نخواهد شد . پس كسانى كه كفهء ميزان عمل آنان سنگين و پر بار است ، اينان اهل نجات و رستگارى خواهند بود . و كسانى كه ميزان اعمال آنان سبك و پوچ باشد ، اينان كسانى هستند كه فرصتهاى به دست آمده را به ثمن بخس از دست دادند و خسارت و بدبختى و تباهى را براى خويش كسب نمودند و در جهنّم پايدار مىمانند . آتش صورتهاى آنان را مىپوشاند و در ميان آتش غوطهورند .
خطاب مىرسد آيا چنين نبود كه آيات من به سوى شما نازل مىشد و بر شما خوانده مىشد و شما آنها را تكذيب مىكرديد ؟ در پاسخ مىگويند : اى پروردگار ما ! شقاوت بر ما غلبه نمود و ما از جمله گمراهان واقع شديم . . . »
در اين آيات خداى متعال نتيجه كردار هر دو طرف را محصول و زائيده اختيار و ارادهء خود آنها مىداند و جالب اينكه خود آنها در روز قيامت به اين مسأله اقرار و اعتراف مىكنند و حقيقتاً درمىيابند كه آنچه باعث نكبت و خسران
هامش
[ 1 ] - سوره المؤمنون ( 23 ) آيات 99 إلى 106 .