مرحوم آية الله مطهّرى - رحمة الله عليه - كه جهت زيارت اعتاب مقدّسه به عراق مشرّف شده بود پس از مراجعت كه در خدمت مرحوم والد به زيارت ايشان رفتيم فرمودند : در اين سفر من با بسيارى از علماء و مراجع نجف ملاقات و ديدار داشتم ولى تنها خاطرهاى كه از اين سفر براى من مانده است ملاقاتى است كه با حضرت آقاى حدّاد در منزلشان داشتيم كه هنوز لذّت آن ديدار از نفس من محو نشده است . رحمة الله عليه .
در سفرى كه اين عارف الهى به ايران داشتند هنگام تشرّف به مشهد شبى از شبها مرحوم آية الله حاج سيّد محمّد هادى ميلانى - رضوان الله عليه - ايشان و ملازمين آن بزرگ را به صرف شام دعوت نمودند و خود به حال ادب در مقابل ايشان نشسته و به فرمايشات او گوش مىسپردند . و در سفر به همدان مرحوم آخوند آية الله ملا على همدانى و مرحوم آية الله تألّهى از بيانات ايشان بهره مىبردند .
در سفرى كه به قم داشتند مرحوم علّامه طباطبائى - رضوان الله عليه - تقاضا و درخواست ملاقات با ايشان را نمودند و به اتّفاق مرحوم والد به منزل علّامه طباطبائى تشريف بردند .
غرض از بيان اين مطالب اين بود كه خوانندگان بدانند ، اين دو شخصيّتى را كه اين نويسنده ، آنها را در كتابش به عنوان عارف دروغگو ( نعوذ بالله ) معرّفى نموده است ، ساير بزرگان از علماء و عرفاء درباره آنها چه قضاوتى داشتند و مقام و منزلت آنها را چگونه ارزيابى مىكردند . متأسفانه و با هزار أسف و إلم بايد اقرار كنم كه جامعه علمى ما آنچنان كه بايد و شايد به وظيفه ارشاد و تبليغ و تعهّد در قبال حرمت علم و ادب و بزرگان علم و معرفت قيام و اقدام ننموده است . اگر فردى مطلبى نه چندان موهِن به يكى از افراد ابراز نمايد به جهت مصالح و اغراض صنفى و شخصى آنچنان شيون و فرياد برمىدارند كه گوئى
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 539
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٥٣٩